Zondag 16 juni. Vaderdag. Naar camping Berat.
Door: Marianne.
Blijf op de hoogte en volg M.L
16 Juni 2019 | Albanië, Berat
Tegen 10 uur vertrekken we van deze leuke en gastvrije camping. We rijden achter Maarten en Marijke en Jan en Marion. We krijgen weer een “lulijzer” oftewel een walkie talkie van Maarten. Lekker makkelijk.
Na een paar kilometer heeft Maarten gedoe met z’n auto. De temperatuurmeter doet nix en hij slaat af en toe af! Dat kun je niet hebben uiteraard. Maar omdat niemand weet wat te doen, vervolgen we onze reis. Vooral voor Maarten en Marijke is het stressig rijden.
Bij de grens gaat het van een leien dakje gelukkig.
De route is weer heel mooi, we moeten zo’n 60 km. dezelfde prachtige en bochtige bergweg die we gekomen zijn. Tot Elbasan en vandaar naar beneden, naar Berat.
Het is snikheet, 32°, maar dankzij de airco is er geen vuiltje aan de lucht. Alleen als we stoppen om koffie te drinken weet je niet hoe snel je in de schaduw moet gaan staan!
We stoppen tussen de middag om ons broodje te eten, bij een tankstation. In de volle zon, dus we gaan binnen maar iets eten. O heerlijk, helemaal airco! Maar nix nie te eten, alleen drinken. Er is wel een volledige keuken. We vragen of we dan misschien hier ons brood mogen eten. Dat mag, maar ons drinken moeten we dan hier kopen. Goeie deal!
We zijn hartstikke vroeg, er is wifi, dus ik app naar de kwartiermakers hoe laat we mogen arriveren. Om 14 uur al! Het is nu 13.30 en we moeten nog 3 kwartier. Dus nog maar een klein stukkie.
We komen achter elkaar op de camping aan. Henk staat ons bij de ingang aan de straat al op te wachten.
Het is een heel gedoe want we staan op een langwerpig grindveld in de volle zon. O wat is het heet! We staan weer allemaal op een rijtje met de deur naar de achterkant van de buren. De auto’s mogen we niet op het grasveld parkeren dus die staan schuin voor de caravan. Wat een gezeur, ik ben er wel klaar mee zo langzamerhand. Om het grasveld zijn allemaal overdekte plekken, lekker in de schaduw. Dáár hadden we moeten staan, maar nee hoor, we zijn weer ergens gedouwd!! In de caravan is het 36°.
De campingmevrouw loopt af en aan, we krijgen bij aankomst een groot glas ijskoffie. Heerlijk!
We zetten heel snel de luifel op, om nog iets van schaduw te hebben maar het is verzengend. Ik trek m’n badpak aan en ga douchen en dan zo lekker nat zijn, want ik word niet lekker en duizelig van de warmte. Veel drinken, ventilator op het tafeltje en zitten.
’s Avonds eten we met z’n allen (maar in groepjes) in het restaurant op de camping met airco. Het is er 19°!
Ik heb omelet besteld, en krijg er eentje, drijvend van het vet en supervette friet erbij. Freek heeft lekker varkensvlees en ook vette friet. Toe hebben we heerlijk ijs.
Na het eten drinken Hans en Els, die achter ons staan, nog iets bij ons.
Wanneer we naar bed gaan is het 28° binnen. Bloot slapen en alle ramen en de deur open. Geen zuchtje wind.
Trude en Marten zijn al in Augsburg!
Na een paar kilometer heeft Maarten gedoe met z’n auto. De temperatuurmeter doet nix en hij slaat af en toe af! Dat kun je niet hebben uiteraard. Maar omdat niemand weet wat te doen, vervolgen we onze reis. Vooral voor Maarten en Marijke is het stressig rijden.
Bij de grens gaat het van een leien dakje gelukkig.
De route is weer heel mooi, we moeten zo’n 60 km. dezelfde prachtige en bochtige bergweg die we gekomen zijn. Tot Elbasan en vandaar naar beneden, naar Berat.
Het is snikheet, 32°, maar dankzij de airco is er geen vuiltje aan de lucht. Alleen als we stoppen om koffie te drinken weet je niet hoe snel je in de schaduw moet gaan staan!
We stoppen tussen de middag om ons broodje te eten, bij een tankstation. In de volle zon, dus we gaan binnen maar iets eten. O heerlijk, helemaal airco! Maar nix nie te eten, alleen drinken. Er is wel een volledige keuken. We vragen of we dan misschien hier ons brood mogen eten. Dat mag, maar ons drinken moeten we dan hier kopen. Goeie deal!
We zijn hartstikke vroeg, er is wifi, dus ik app naar de kwartiermakers hoe laat we mogen arriveren. Om 14 uur al! Het is nu 13.30 en we moeten nog 3 kwartier. Dus nog maar een klein stukkie.
We komen achter elkaar op de camping aan. Henk staat ons bij de ingang aan de straat al op te wachten.
Het is een heel gedoe want we staan op een langwerpig grindveld in de volle zon. O wat is het heet! We staan weer allemaal op een rijtje met de deur naar de achterkant van de buren. De auto’s mogen we niet op het grasveld parkeren dus die staan schuin voor de caravan. Wat een gezeur, ik ben er wel klaar mee zo langzamerhand. Om het grasveld zijn allemaal overdekte plekken, lekker in de schaduw. Dáár hadden we moeten staan, maar nee hoor, we zijn weer ergens gedouwd!! In de caravan is het 36°.
De campingmevrouw loopt af en aan, we krijgen bij aankomst een groot glas ijskoffie. Heerlijk!
We zetten heel snel de luifel op, om nog iets van schaduw te hebben maar het is verzengend. Ik trek m’n badpak aan en ga douchen en dan zo lekker nat zijn, want ik word niet lekker en duizelig van de warmte. Veel drinken, ventilator op het tafeltje en zitten.
’s Avonds eten we met z’n allen (maar in groepjes) in het restaurant op de camping met airco. Het is er 19°!
Ik heb omelet besteld, en krijg er eentje, drijvend van het vet en supervette friet erbij. Freek heeft lekker varkensvlees en ook vette friet. Toe hebben we heerlijk ijs.
Na het eten drinken Hans en Els, die achter ons staan, nog iets bij ons.
Wanneer we naar bed gaan is het 28° binnen. Bloot slapen en alle ramen en de deur open. Geen zuchtje wind.
Trude en Marten zijn al in Augsburg!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
